Jak upolować zorzę w Norwegii?

Zorza… od kiedy Wizzair uruchomił tanie loty z Gdańska do Tromsø (16 grudnia 2017), nagle okazało się, że spełnienie jednego z naszych marzeń jest w zasięgu ręki, a nawet w zasięgu naszej kieszeni 😉 Nie czekaliśmy długo i już po tygodniu od uruchomienia linii na koło podbiegunowe wyruszyliśmy w podróż na poszukiwanie Aurory Borealis.

Do Norwegii wybraliśmy się 23 grudnia i mieliśmy tam zostać do 26 grudnia wieczorem. W praktyce mieliśmy 3 noce na szukanie zorzy. Biorąc pod uwagę termin naszego przyjazdu wszystkie wycieczki na większość atrakcji były dawno wykupione. W Tromsø można robić zimą całą masę rzeczy począwszy od jazdy psim zaprzęgiem lub zaprzęgiem z reniferami, przez łowienie ryb z przerębli, wspinaczkę po lodzie, narciarstwo, po polowanie właśnie na zorzę. Większość wycieczek niezależnie co się wybierze trwa około 4,5 h i kosztuje 1700-1850 NOK (700-800 PLN). My od początku chcieliśmy jakoś uratować nasz budżet więc uznaliśmy, że jeśli się uda to wybierzemy się na psie zaprzęgi. A jeśli chodzi o zorzę to zaczęliśmy szukać w internecie gdzie można ją znaleźć na własną rękę.

Wyprawa motocyklowa – co zabrać ze sobą?

Wybierając się w kolejną podróż na dwóch kółkach za każdym razem zadajemy sobie to samo pytanie – co zabrać ze sobą? Na pytanie to nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, gdyż wiele zależy od charakteru wyprawy, kierunku podróży oraz indywidulnych upodobań każdego motocyklisty. Jednak zdecydowaliśmy się podzielić naszą listą rzeczy, która może być wygodnym punktem odniesienia do tworzenia swoich własnych.

Listę podzieliliśmy na dwie kategorie – rzeczy OBOWIĄZKOWE i OPCJONALNE. Pierwsza z nich zawiera rzeczy, które należy zabrać ze sobą w podróż motocyklową bezwzględnie od kierunku i charakteru przy założeniu będzie trwać co najmniej 1 tydzień. Druga lista z kolei zawiera, jak sama nazwa wskazuje, przedmioty opcjonalne, które można wziąć ze sobą jeżeli uprawiacie szeroko pojętą turystykę motocyklową z elementami nocowania „pod chmurką” oraz posiłków w terenie.

Motocykl w Birmie cz.1

Do Zacha przyszliśmy z samego rana nie mogąc już się doczekać kiedy dostaniemy nasze motocykle. Jego wypożyczalnię znaleźliśmy dość szybko, chociaż nie przypominała typowej motocyklowej miejscówki, a raczej sklep z materiałami, który przy okazji wypożycza motocykle 🙂

Zach przywitał nas uśmiechem i uściskiem dłoni po czym od razu przeszedł do istotnych informacji, o których powinniśmy wiedzieć podróżując po Birmie, a na koniec zapytał: „No to jaką trasę planujecie? może będę ją znać i będę mógł coś podpowiedzieć…”

Anton narysował planowaną przez nas trasę na mapie wyciągniętej przez Zacha komentując miejsca, w których chcielibyśmy nocować.

Zach bardzo dobrze wiedział dokąd zmierzamy, więc nie omieszkał podzielić się wskazówkami: „Hmmm…. o wybranej przez Was trasie musicie wiedzieć kilka rzeczy. Na drodze z Hsipaw do Inle Lake jest odcinek bez asfaltu… jest dość wymagający, ale to tylko 20 km, w każdym razie nie chcecie się tam znaleźć po zmierzchu, bo nie ma tam żywej duszy i na pewno nie znajdziecie miejsca do spania. Jak już przejedziecie te 20 km to wjedziecie do bazy wojskowej. Zasadniczo jest zakaz wjazdu do baz wojskowych, ale ta ma posterunek kontrolny na drugim końcu bazy, także dotrzecie do niego już po przejechaniu przez całą bazę. W takiej sytuacji zapewne sprawdzą tylko Wasze dokumenty i Was wypuszczą. Ponadto, w okolice Inle Lake nie można wjeżdżać motocyklem. Poza tym do niedawna był zakaz ruchu motocyklowego na autostradzie z Nay Pyi Dawu do Mandalay… ale jeszcze to potwierdźcie na miejscu… Poza tym to naprawdę piękna i ciekawa trasa, także życzę Wam udanej podróży!”

No tak. Nie oczekiwaliśmy, że drogi w Birmie będą przypominać niemieckie autostrady i na pewno nie zamierzaliśmy zmieniać naszej trasy. Uznaliśmy, że faktycznie postaramy się wyjechać wcześnie w kierunku Inle Lake, a potem… jakoś to będzie 🙂

O Birmie słów kilka

 

Anton – który to nasz pociąg?

Karo – ten o 16:00

Anton – a na rozkładzie?

Karo – hmmm…

Powyższe zdjęcie pokazuję tablicę z rozkładem jaką zastaliśmy na dworcu kolejowym w Rangunie. Na szczęście, jak to często w Azji bywa, nie byliśmy zdani tylko na siebie. W drodze na stację spotkaliśmy Kotoo. On wiedział, który to nasz pociąg 😉 … ale o Kotoo więcej w następnym wpisie 🙂

Plan podróży

Do Birmy wybraliśmy się w 2015 roku we wrześniu. Jako, że tam jeszcze wtedy kończy się pora deszczowa, to wykluczyliśmy wizyty na plaży. Natomiast deszcz, nawet monsun, nie był w stanie nas zniechęcić do odbycia chociaż części wyprawy motocyklami. Często nas o Birmę pytacie więc postanowiliśmy zrobić serię wpisów, w których podzielimy się wiedzą (oraz zdjęciami) zdobytymi podczas naszej birmańskiej wyprawy.

Podczas poszukiwań lotów do Birmy uznaliśmy, że jesteśmy gotowi na wszystko, żeby dostać się tam w miarę tanio i tym sposobem zaliczyliśmy wszystkie 3 największe porty przesiadkowe Azji 🙂 Ci z Was, którzy kochają Azję tak jak my, zapewne wiedzą, że często taniej jest przylecieć do Bangkoku, Singapuru lub Kuala Lumpur i stamtąd tanimi liniami lokalnymi lecieć do mniej turystycznego punktu docelowego. My lecieliśmy z Singapuru do Birmy JetStarem (http://www.jetstar.com), a Air Asią (http://www.airasia.com) opuszczaliśmy Birmę lecąc do Tajlandii.

Zgodnie z naszym rozkładem z Europy przylecieliśmy do Kuala Lumpur, skąd autobusem pojechaliśmy do Singapuru, skąd po krótkiej wizycie wylecieliśmy do Birmy, a konkretnie do Rangunu, gdzie spędziliśmy parę dni, a następnie ruszyliśmy w stronę Bagan pociągiem nocnym. Po dwudniowej wizycie w Bagan początkowo planowaliśmy płynąć do Mandalaj, ale ostatecznie zdecydowaliśmy się na chwilę dłuższy pobyt w tym pięknym miejscu i ruszyliśmy wieczornym minibusem do Mandalaj. Tam w końcu odebraliśmy nasze motocykle i do końca podróży już śmigaliśmy na małych chińskich 125cc.  Po zwiedzeniu okolic Mandalaj wyprawiliśmy się w stronę Hsipaw, a następnie na południe do Inle Lake i Naypyidawu. Zwiedzając jeszcze parę miejsc po drodze zakończyliśmy podróż powrotem do Mandalaj.

Scroll to top